Centraal Station Meppel

“Daar bevond zich op het eerste perron een mini-terrasje met twee tafeltjes en vier stoelen, waar nooit iemand zat. Zo nu en dan nam ik daarop plaats en wachtte popelend af tot er met groot lawaai van sissende remmen een blauwe expressetrein stopte. Het ene halfuur ging er een naar Amsterdam en het volgende halfuur naar Den Haag. Ik zag ze met weemoed passeren, zoals de Russische bannelingen de treinen van de Transsiberische spoorweg zagen voorbijstuiven: aan de ene kant naar Moskou en de andere kant naar Wladiwostok.
Maar zowel zij als ik moesten blijven waar we waren. ”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *